قوز قرنیه (کراتوکونوس)

کراتوکونوس (Keratoconus) یا قوز قرنیه یک بیماری پیشرونده می‌باشد. این بیماری بیشتر در دهه‌های دوم و سوم عمر بروز کرده و در نتیجه آن قرنیه نازک شده و تغییر شکل می‌یابد. در حالت طبیعی قرنیه شکل گرد و کروی دارد ولی در این بیماری برجسته و نامنظم شده و شکل مخروطی پیدا می‌کند (تصویر 1).

قوز قرنیه در مقایسه با قرنیه نرمال
تصویر 1 قوز قرنیه در مقایسه با قرنیه نرمال

این موضوع باعث شده نوری که از قرنیه گذشته و وارد چشم می‎شود تصویری نامنظم و مغشوش روی شبکیه تشکیل دهد و در نتیجه آن بیمار اشیاء را تار و مبهم ببیند. کراتوکونوس معمولاً هر دو چشم را درگیر می‌کند ولی شدت درگیری متغیر است. با شیوع کمتر می‌تواند فقط یک چشم را مبتلا نماید.

علائم و نشانه ها

با توجه به سیر آهسته پیشرفت بیماری در مراحل اولیه، تشخیص آن در این مرحله بسیار مشکل است. بیمار ممکن است در ابتدا دچار نزدیک‌بینی یا آستیگماتیسم شده و با شکایت تاری دید مراجعه نماید. گاهی نیز ممکن است از پخش نور و حساسیت به نور شکایت داشته باشد. تغییر سریع و دائمی شماره عینک و تغییر محور آستیگماتیسم در هر ویزیت ممکن است اولین نشانه‌هایی باشد که پزشک را به سمت تشخیص این بیماری راهنمایی نماید.

در مراحل پیشرفته، دید بیمار به شدت کم شده و بیماری در معاینه با اسلیت‌لمپ و یا رتینوسکوپی (آزمایشی که جهت تعیین شماره چشم به کار می‌رود) براحتی قابل تشخیص است.

در موارد نادر ممکن است بدلیل پارگی لایه‌های عمقی قرنیه، ناگهان مایع به داخل استروما نفوذ کرده و قرنیه به رنگ سفید در آید. در نتیجه دید بیمار بشدت و بسرعت کاهش می‌یابد که به این حالت هیدروپس گفته می‎شود (تصویر 2).

هیدروپس در کراتوکونوس
تصویر 2 هیدروپس در کراتوکونوس

در مراحل اولیه در صورت شک به این بیماری هنگام معاینه با اسلیت‌لمپ یا رتینوسکوپی، می‌توان با آزمایش توپوگرافی (عکسی که انحناها و نامنظمی‌های سطحی قرنیه را بصورت نقشه جغرافیایی نشان می‌دهد) به تشخیص رسید (تصویر 3).

توپوگرافی قرنیه بیمار مبتلا به کراتوکونوس
تصویر 3 توپوگرافی قرنیه بیمار مبتلا به کراتوکونوس

چه چیزی باعث کراتوکونوس می¬شود؟

علت دقیق این بیماری مشخص نیست. در بررسی‌های انجام گرفته تغییر در نظم و تعداد رشته‌های کلاژن قرنیه مشاهده شده است. با توجه به شیوع بیشتر در افراد یک خانواده، انتقال بیماری از طریق ژنتیکی نیز مطرح می‌باشد. همچنین بروز بیشتردر بیماران مبتلا به آلرژی که مرتب چشم‌هایشان را می‌مالند، تئوری اثر مکانیکی ترومای مزمن را تقویت می‌نماید.

درمان

در مراحل خفیف، دید بیمار به راحتی توسط عینک یا لنز تماسی نرم قابل اصلاح است. در مراحل متوسط و پیشرفته‌تر ممکن است بیماری با عینک و لنز نرم قابل درمان نبوده و به درمان با لنز‌های سخت یا RGP نیاز باشد. تجویز لنز سخت در کراتوکونوس کاری مشکل و وقت‌گیر است و بیمار باید بداند که ممکن است نیاز باشد جهت تعیین لنز مناسب، چندین بار به پزشک مراجعه نماید.

با توجه به سیر پیشرونده بیماری، ممکن است بعد از مدتی فردی که با لنز راحت بوده به دلیل نازکی و تغییر شکل بیشتر قرنیه دوباره دچار اختلال دید شود.

INTACS روش درمانی جدیدتری بوده که در بیمارانی که قادر به استفاده از لنز نیستند کاربرد دارد (تصویر 4). اگر قرنیه از ضخامت کافی برخوردار باشد می‌توان با بکارگیری قطعات پلاستیکی در ضخامت محیط قرنیه،کیفیت دید بیمار را بهبود بخشید.

INTACS در درمان نزدیک‌بینی و کراتوکونوس خفیف
تصویر 4 INTACS در درمان نزدیک‌بینی و کراتوکونوس خفیف

این روش از سال 2004 توسط FDA در درمان کراتوکونوس پذیرفته شده و مطالعات زیادی اثر‌بخشی این روش را در کراتوکونوس نشان داده‌اند. مزایای این روش عبارتند از: خارج چشمی بودن آن، زمان کوتاه مورد نیاز برای استفاده از آن، قابل برگشت بودن و به تعویق انداختن زمان انجام عمل پیوند قرنیه. عوارض احتمالی این روش عبارتند از: عفونت، عدم دستیابی به پاسخ درمانی قابل قبول، پخش نور، دیدن هاله اطراف منابع نور و احساس جسم خارجی.

در تعدادی از بیماران، کراتوکونوس همچنان به پیشرفت ادامه داده و روش‌های ذکر شده موثر نبوده و باید پیوند قرنیه انجام گیرد (تصویر 5).

قرنیه پیوند شده
تصویر 5 قرنیه پیوند شده

پیوند قرنیه به دو روش زیر انجام می‌گیرد:

  • پیوند نفوذی یا PKP که کل ضخامت قرنیه بیمار در ناحیه مرکزی برداشته شده و با قرنیه فردی که به تازگی فوت کرده جایگزین می‎شود. قرنیه فرد فوت شده پس از انجام آزمایش-های متعدد از نظر بیماری¬های عفونی و اطمینان از سلامت آن در شرایط کاملاً استریل به چشم بیمار پیوند زده می‎شود.
  • پیوند لایه‌ای یا LK که در آن تنها بخشی از ضخامت قرنیه بیمار برداشته می‎شود.

انتخاب هر یک از دو روش فوق بستگی به شرایط چشم بیمار و تشخیص چشم‌پزشک دارد.حتی پس از موفق‌ترین پیوندهای قرنیه، برای داشتن دید شفاف و رضایت‌بخش اغلب نیاز به استفاده از عینک و یا لنز وجود دارد و عدم علاقه بیمار به استفاده از عینک و یا لنز نباید دلیل انجام پیوند قرنیه باشد.

پیوند قرنیه یکی از موفق‌ترین موارد پیوند اعضای بدن می‌باشد ولی با این وجود همیشه احتمال دفع پیوند وجود دارد. مهم‌ترین علائم دفع پیوند شامل قرمزی، حساسیت به نور، اختلال در تطابق، احساس جسم خارجی و نهایتاً کاهش دید می‌باشند. بیمار باید به طور کامل از این علائم آگاهی داشته و به محض بروز هر یک از آنها به سرعت به پزشک مراجعه نماید. دفع پیوند در مراحل اولیه قابل درمان است و در صورت عدم انجام درمان به موقع قرنیه پیوندی کدر شده و باید با قرنیه جدید جایگزین گردد. درمان سریع دفع پیوند به اندازه‌ای اهمیت دارد که توصیه شده به محض شروع علائم، بیمار از قطره بتامتازون (هر نیم ساعت) استفاده نموده و بدون فوت وقت به چشم پزشک مراجعه نماید.

منبع: https://www.iranophthalex.com

همه چیز در مورد سفید کردن دندان ها با بلیچینگ

سفید کردن دندان‌ها به فرایندی گفته می‌شود که در آن رنگ دندان‌ها با استفاده از عامل بلیچینگ بر پایه پروکسید (با غلظت‌های متفاوت از حدود ۸% تا بیش از ۳۰% ) سفیدتر می‌شود. سفید کردن دندان‌ها یکی از محبوب‌ترین درمان‌های زیبایی سال‌های اخیر است که باعث بهبود اعتماد به ‌نفس بسیاری از مردم شده است.

بلیچینگ چیست؟

به طور کلی معمولاً محلول بلیچینگ حاوی پروکسید هیدروژن و پروکسید کاربامید است که به عنوان ترکیبات سفید کننده فعال استفاده می‌شوند.
پروکسید کاربامید هنگام قرار گیری در معرض آب (از جمله بزاق دهان) به پروکسید هیدروژن و اوره تجزیه می‌شود. سایر ترکیبات تشکیل دهنده بلیچینگ عبارتند از پایدار کننده ( استابیلایزر) که به پیشگیری از تجزیه ترکیبات بلیچینگ کمک می‌کند، نگهدارنده که برای افزایش طول عمر و کارایی محصول استفاده می‌شود و متعادل ‌کننده اسیدیته.

مواد سفید کننده دندان چگونه عمل می‌کنند؟

علت تأثیر گذاری عامل بلیچینگ بر دندان‌ها، تخلخل مینای دندان است که امکان می‌دهد محلول سفید کننده در سطح آن نفوذ کرده و مولکول‌های رنگدانه چای، قهوه، سیگار، خوراکی‌هایی پر رنگدانه و سایر لکه های سطحی دندان را خنثی نماید.
نکته مهمی که باید پیش از سفید کردن دندان مدنظر داشته باشید این است که ترمیم‌های دندانی را نمی‌توان با بلیچینگ سفید کرد. در صورتی که ترمیمهایی مانند پرشدگی دندان، لمینت و یا روکش دارید و ترمیمتان در ناحیه ‌ای از دهان قرار دارد که هنگام صحبت کردن یا لبخند زدن در معرض دید قرار دارد، سفید کردن دندان‌ها با بلیچینگ ممکن است باعث شود ترمیم‌های دندانتان تیره ‌تر از دندان‌های مجاور به نظر رسیده و در نتیجه متمایز و مشخص شود. ممکن است مجبور شوید پس از سفید کردن دندان، ترمیمهای دندانی خود را نیز عوض کنید. بنابراین در صورتی که قصد ترمیم دندان دارید ابتدا باید این نکته را در ذهن داشته باشید و در صورتی که می‌خواهید در آینده دندان‌های خود را سفید کنید، پیش از ترمیم دندان این کار را انجام دهید.
لایه عاج که در زیر مینا قرار دارد با افزایش سن تیره ‌تر می‌شود. علت تیره شدن عاج، رسوب پیوسته عاج ثانویه است که توسط سلول‌های زنده ادنتوبلاست موجود در فضای داخل دندان (پالپ) تولید می‌شود. در صورتی که دندان‌ها را بیش از حد بلیچینگ کنید ممکن است مینا شفاف‌تر و نازک‌تر شده و در نتیجه رنگ تیره عاج بیشتر نمایان شود.

بلیچینگ داخلی

بلیچینگ داخلی چیست؟

فرایند تشکیل عاج ثانویه در مواقعی که بر دندان استرس تحمیل می‌شود، شدت می‌گیرد. عواملی مانند پوسیدگی و کرم خوردگی، دریل دندانپزشکی، دندان قروچه و به هم فشردگی دندان‌ها، وارد آمدن ضربه و جراحت بر دندان (که ممکن است حاصل آن ترک ‌خوردگی، لب پر شدگی یا شکستگی دندان و کبودی رباط‌های پریودنتال باشد) بر دندان استرس وارد می‌کند. تشکیل عاج ثانویه تشدید شده، به عنوان “عاج ترمیمی” شناخته می‌شود که به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ ای می‌باشد. علت این تغییر رنگ این است که عوامل استرس‌زای نام برده، جریان خون به دندان را افزایش می‌دهند. جریان خون حاوی مقدار زیادی آهن است که رنگ‌دانه قرمز دارد و در ساختار عاج در حال تشکیل و همچنین تخلخل عاج اصلی وارد می‌شود. این رنگدانه‌ها را نمی‌توان با سفید کردن دندان‌ها با بلیچینگ پاک کرد.
در صورتی که استرس بیشتر از حد توان بافت‌های پالپ (عصب ها و رگهای خونی) داخل دندان بر دندان تحمیل شود، ممکن است بافت‌ها مرده و دندان دچار نکروز بافتی می‌شود. در این صورت تنها روش درمان و نجات دندان، عصب‌ کشی یا درمان ریشه خواهد بود.
در صورتی که رنگ دندان تیره شده است به طوری که در بین دندان‌های مجاور تیرگی آن مشخص است، پس از عصب‌ کشی می‌توان دندان را از درون با بلیچینگ سفید کرد. این فرایند خیلی ساده بوده و تنها کافی است محلول بلیچینگ در داخل دندان قرار داده شود و سپس مواد پر کننده موقتی بر روی آن قرار داده شود تا زمانی که رنگ دندان روشن‌تر شود. دندانپزشکان به این فرایند بلیچینگ داخلی می‌گویند.

به‌ طور کلی بلیچینگ دندان برای افرادی که مینای دندان شان به مرور زمان زرد یا تیره شده و لکه گرفته است و افرادی که هیچ منع پزشکی برای استفاده از مواد سفید کننده دندان و یا فرآیند آن ندارند، مناسب است. بلیچینگ داخلی اغلب برای افرادی توصیه می‌شود که تنها یک دندان تیره رنگ دارند که تحت عصب‌ کشی قرار گرفته است.

بلیچینگ

سفید کردن دندان چگونه است؟

سفید کردن دندان ممکن است به صورت حرفه ‌ای در کلینیک دندانپزشکی انجام شود و یا با استفاده از محصولات خانگی سفید کننده دندان، در خانه صورت بگیرد و یا ترکیبی از هر دو باشد.
برای سفید کردن دندان در مطب ابتدا دندانپزشک دهان شما را معاینه می‌کند تا ببیند در ناحیه لبخند ترمیم دندانی مانند پرشدگی یا لمینت قرار دارد یا خیر. در صورتی که در ناحیه لبخند ترمیم دندانی داشته باشید احتمالاً بلیچینگ برای شما مناسب نیست چون پس از سفید کردن دندان، رنگ ترمیم تیره تر از دندان‌های مجاور خواهد بود.
همچنین سابقه پزشکی و دندانپزشکی تان را باید در اختیار دندانپزشک قرار دهید. در صورتی که باردار هستید یا به کودک خود شیر می‌دهید فعلا نباید دندان‌های خود را بلیچینگ کنید. در صورتی‌ که شرایط لازم برای سفید کردن دندان‌ها را داشته باشید، نوبتی برای جلسه سفید کردن دندان‌ها به شما داده می‌شود.

سفید کردن دندان

برای سفید کردن دندان‌ها در خانه، چند روش وجود دارد. می‌توانید کیت حاوی ژل و تری از داروخانه تهیه نمایید که روش استفاده از آنها مانند سفید کردن دندان‌ها در مطب می‌باشد با این تفاوت که ژل سفید کننده غلظت بسیار کمتری دارد. تری را با ژل پر میکنید و سپس در تماس با دندان‌ها قرار می‌دهید. تری به گونه‌ای طراحی شده است که کاملاً دندان‌ها را احاطه نماید تا ژل سفید کننده در تماس با تمامی سطوح دندان قرار بگیرد. اما از آنجایی که تری پیش ‌ساخته و برای همه بیماران طراحی شده است، ممکن است با دندان‌های شما کامل اندازه نباشد و یا بخشی از ژل سفید کننده در تماس با لثه قرار بگیرد و لثه را تحریک نماید. روش بهتر این است که دندانپزشک تری اختصاصی برای شما بسازد و از آن در خانه استفاده کنید.
علاوه بر ژل و تری، سایر محصولات سفید کننده دندان عبارتند از خمیر دندان، دهانشویه و چسب سفید کننده دندان.

فواید سفید کردن دندان

فواید و مزیت‌های سفید کردن دندان

سفید کردن دندان باعث زیباتر شدن دندان‌ها و لبخند و جوانی چهره می‌شود. به همین علت اعتماد به ‌نفس بیمار را بهبود می‌بخشد.
سفید کردن دندان‌ها باعث می‌شود رنگ دندان یکدست و یکنواخت شود و تمامی لکه های سطحی از بین بروند.
در ابتدای فرایند بلیچینگ ممکن است لکه های سفید دندان محسوس‌تر و سفیدتر شوند اما پس از مدتی رنگ آنها با زمینه جدید دندان یکدست می‌شود.
در بسیاری از موارد، سفید کردن دندان می‌تواند نیاز به درمان‌های ترمیمی گران تر و تهاجمی‌تر مانند لمینت و روکش را برطرف ساخته و یا کاهش دهد.
هزینه بلیچینگ دندان کمتر از درمان‌های دیگر مانند باندینگ یا لمینت است.
با بلیچینگ همه دندان‌ها به صورت یکدست سفید می‌شوند اما باندینگ یا لمینت تنها یک و یا چند دندان را زیباتر می‌کند.
توجه داشته باشید در صورتی که بخواهید یک یا چند دندان خود را به علت مشکلات ساختاری مانند شکستگی، باندینگ یا لمینت کنید باید قبل از آن همه دندان‌های خود را بلیچینگ کنید تا مجبور نباشید رنگ تیره ‌ای برای ترمیم خود انتخاب کنید.

منبع: toothiq

تـزریقات ایمن

کلیات تزريقات ايمن :‌

تزريقات يكي از روش‌هاي شايع در تجويز فرآورده‌هاي دارويي مي‌باشد كه درصورت عدم رعايت موازين توصيه شده خطرات بالقوه و بالفعلي را بر ارائه كنندگان، مصرف كنندگان خدمت و نيز جامعه اعمال مي‌نمايد. ایمنی تزریقات با تکیه بر چهار محور بنیادی ذیل تأمین می‌گردد:

1- كاهش رفتار پرخطر كاركنان بهداشتي درماني به‌منظور پيشگيري از جراحات ناشي از وسايل تيز و برنده آلوده ؛

2-  افزايش سطح ايمني كاركنان در حين كار با وسايل تيز و برنده درماني ؛

3- جمع آوري، نگهداري، انتقال و دفع مناسب و بهداشتي زباله‌هاي آلوده و پرخطر ؛

4- تغيير رفتار و نگرش افراد جامعه و پزشكان نسبت به مقوله تقاضا و تجويز دارو به ‌روش تزريقي.

1)     كاهش رفتار پرخطر كاركنان بهداشتي درماني

الف) ارتقاء سطح آگاهي و مهارت شاغلين حرف پزشكي، پرستاري، امور تشخيصي، خدمات‌درماني، ‌گروههاي خدماتي پشتيبان، به منظور پيشگيري از بروز جراحات ناشي از سرسوزن و ساير وسايل تيز و برنده امري ضروري است. بنابراين كاركنان بهداشتي درماني بايستي در خصوص چگونگي پيشگيري از صدمات ناشي از وسايل مزبور و نيز اقدامات درماني و پيشگيرانه اوليه به‌صورت مداوم آموزش ببينند.

ب) تشكيل پرونده بهداشتي و واكسيناسيون رايگان علیه هپاتیت ب برای افراد ذیل الزامی است. كليه كاركنان بهداشتي درماني در واحدهايي كه كاركنان الزاماً‌ با توجه به نوع وظايف محوله، اقدامات پرخطر دارند مانند واكسيناتورها، بخش‌هاي ويژه، اطاق عمل اورژانس، ‌كلينيك‌هاي تشخيصي، واحدهاي پاتولوژي، اتوپسي، R‌CS، مراكز جراحي محدود و واحدهايي كه انتقال خون انجام مي‌دهند و يا كاركناني كه روش‌هاي درماني تهاجمي را انجام داده و يا درتماس با خون، سرم و ساير ترشحات آلوده بيماران مي‌باشند و نيز كليه دانشجويان پزشكي، پرستاري و مامايي.

2) افزايش سطح ايمني كاركنان درحين كار با وسايل

تيز و برنده درماني

با توجه به احتمال آلودگي كاركنان بهداشتي درماني از طريق انجام اقدامات پرخطر كه گاهی منجر به فرو رفتن سوزن در دست مي‌شود قوياً توصيه مي‌شود:

الف) ابزارهايي كه ايمني وسايل تيز و برنده را تضمين مي‌كـند نظير Safety Box و فورسپس جهت جدا نمودن تيغ جراحي از Scalples در دسترس كاربران ابزارهاي پرخطر قرار گيرد.

ب) وسايل حفاظتي مناسب نظير دستكش، گان غيرقابل نفوذ بـه آب و ترشحات، پيش‌بند پلاستيكي، ماسك و عينك محافظ جهت استفاده كاركنان بهداشتي درماني متناسب با وضعيت بيمار و روش‌هاي درماني در دسترس باشد.

ج) در ساير واحدهاي تزريقات نيز همانند واحدهاي ايمنسازي از سرنگهاي AD استفاده شود.

3) جمع آوري، نگهداري، انتقال و دفع مناسب و بهداشتي زباله‌هاي تيز و برنده

الف) قوياً‌ توصيه مي‌شود سرسوزن و ساير اشياء تيز و برنده مصرفي (‌آنژيوكت، بيستوري، لانست، اسكالپ وين، ويال‌هاي شكسته و …) بلافاصله پس از مصرف در ظروف جمع‌آوري ايمن (Safety Box) جمع‌آوري شده و ترجيحاً‌ سوزانده و يا به نحو مطلوب دفع گردند.

ب) ضروري است ظروف جمع‌آوري، مستحكم، غيرقابل نفوذ، مقاوم به پارگي و از حجم كافي و ابعاد مناسب برخوردار باشند.

ج) لازم است به‌منظور پيشگيري از جراحات ناشي از وسايل تيز و برنده ظروف جمع‌آوري ايمن به تعداد كافي و با ابعاد گوناگون در دسترس ارائه دهنده خدمت در كليه واحدهاي ذيربط قرار داشته باشد.

د) استفاده از برچسب هشداردهنده بر روي ظروف جمع‌آوري با مضمون «احتمال آلودگي با اشياء تيز و برنده عفوني»‌ به‌منظور جلب توجه كاركنان بهداشتي درماني الزامي است.

هـ) به‌منظور پيشگيري از سرريز شدن وسايل دفعي، درصورتي كه حداكثر 4/3حجم ظروف مزبور پرشده باشد ضروري است درب ظروف به نحو مناسبي بسته شده و دفع شوند.

و) وجود ظروف جمع‌آوري ايمن (Safety Box) در كليه واحدهاي بهداشتي درماني اعم از خصوصي و دولتي الزامي بوده، و بايد توسط واحدهاي نظارت بر درمان پيگيري شود.

4) تغيير رفتار و نگرش اجتماعي

الف) آموزش : ضروريست به‌منظور تعديل تجويز دارو به ‌روش تزريقي، با توجه به موارد ذيل ايمني تزريقات در برنامة آموزش مداوم جامعة ‌پزشكان قرار گيرد.

از تجويز دارو به روش تزريقي تا زماني كه دارو به ديگر اشكال از جمله خوراكي موجود باشد، حتي الامكان اجتناب گردد،‌ ترجيحاً‌ زماني از روش تزريقي به جاي ساير روشها استفاده شود كه بيمار قادر به مصرف داروهاي خوراكي نبوده، بيهوش و يا دچار اختلالات گوارشي باشد يا با توجه به وضعيت باليني بيمار نتايج درماني مطلوب ناشي از جذب سريع دارو مورد انتظار باشد.

ب) به‌منظور كاهش تقاضاي بيماران ارتقاء سطح آگاهي جامعه درخصوص خطرات بالقوه ناشي از مصرف دارو به‌روش تزريقي، بايستي در برنامه ريزيهاي آموزشي دانشگاه قرارگيرد.

ج) برگزاري دورة‌ آموزشهاي توجيهي جهت كادر خدماتي پشتيباني و ساير گروههاي بهداشتي درماني ضروري مي‌باشد.

د) تمام پرسنل بهداشتي درماني آموزش لازم براي اصلاح نگرش جامعه در خصوص تقاضاي بي‌مورد داروي تزريقي و عوارض احتمالي تزريقات، دريافت نمايند.

منبع:http://www.pezeshk.us

حفاظت شده: آمارو نمودارهای نظر سنجی مراجعه کنندگان درمانگاه صابرین

این محتوا با رمز محافظت شده است. برای مشاهده رمز را در پایین وارد نمایید:

راهنمای نوبت دهی آن لاین یا برخط

درمانگاه شبانه روزی صابرین آماده نوبت دهی آنلاین از طریق اینترنت است

روی لینک نوبت دهی آن لاین یا بر روی کلید نوبت دهی آنلاین در صفحه اصلی و یا از منوی بالای صفحه خدمان آنلاین و سپسس نوبت دهی آنلاین را  انتخاب نمایید سپس وارد صفحه شکل زیر میشوید

در قسمت دسته بندی نوع تخصص پزشک، در قسمت نام خدمت، خدمت مورد درخواستی از پزشک و در قسمت پزشک، نام پزشک مورد نظر خودتان را انتخاب نموده و در قسمت تاریخ تاریخ روز مورد نظر خود را نوشته(بازه زمانی از تاریخ روز فعلی به مدت یکهفته)، سپس دکمه بعدی را می فشارید.

در این صفحه می توانیم ساعت نوبت خود را مشخص نمائیم. در صورت درخواست بازگشت به صفحه قبل کلید بازگشت را بفشارید. پس از انتخاب ساعت نوبت بصورت خودکار به صفحه بعد هدایت می شوید.

در این صفحه در قسمت نام، نام و نام خانوادگی ، در قسمت تلفن، شماره موبایل و در قسمت ایمیل آدرس ایمیل خود را وارد نموده، سپس دکمه بعدی را بفشارید. پس از اندکی تامل پیامی به صفحه ایمیل شما و پیامکی به شماره موبایلی که وارد نموده اید ارسال می شود و شاهد پیغام وقت شما با موفقیت رزرو شد روی صفحه خواهیدبود.

راهی برای درمان سریع تر آنفولانزا و سرماخوردگی

سرماخوردگی و آنفولانزا از رایج ترین بیماری ها در فصل پاییز و زمستان است که در صورت عدم پیشگیری و درمان به موقع می توانند خطراتی را برای بدن به همراه داشته باشند، بنابراین باید از روش های درمانی سریع استفاده کنید.

نکاتی برای بهبود سریع تر علائم سرماخوردگی و آنفولانزا

آنفولانزا و سرماخوردگی رایج ترین بیماری روزهای سرد پاییز و زمستان است که اگر برای پیشگیری و درمان آن به موقع اقدام نشود عاملی خواهند بود برای پیشروی عفونت و باکتریهای خطرناک در بدن پس دور بودن از سرماخوردگی غیرممکن است. بنابراین بهتر است زمانی که علائم سرماخوردگی را در خود احساس می ‎کنید به دنبال راه هایی برای بهبود سریع آن باشید. در این قسمت از سلامت نمناک و در بحث درمان سرماخوردگی و آنفولانزا به ارائه نکاتی برای کنترل علائم سرماخوردگی و آنفولانزا خواهیم پرداخت که به بهبود سریع شما در این شرایط کمک می کنند.

آنچه مبتلایان به آنفولانزا و سرماخوردگی برای درمان سریع باید انجام دهند

1. نوشیدنی ها:

نوشیدن مایعات در طول دوران سرماخوردگی از کم شدن آب بدن و در نهایت بروز گلو درد جلوگیری می ‎کند. شربت آب لیمو ، دمنوش های گیاهی و چای های میوه ای برای بهبود سرماخوردگی بسیار موثرند. چای های گیاهی مانند مریم گلی ، زنجبیل ، لیمو ، بابونه و چای سبز
می ‎توانند به رفع مشکلات گلو و آب ریزش بینی کمک کنند و در عوض بهتر است از نوشیدن شربت های شیرین خود داری کنید ، به خصوص اگر در بینی تان مخاط
زیادی وجود دارد زیرا این امر اغلب باعث بدتر شدن این وضعیت خواهد شد. برای کسانی که از التهاب غشا های مخاطی رنج می ‎برند، چای زرد چوبه تازه به عنوان یک ضد التهاب مناسب خواهد بود.

2. ویتامین سی:

مصرف این ویتامین برای مبارزه با عفونت ها بسیار مفید است و بنابراین با مشاهده اولین علائم سرماخوردگی مصرف توت فرنگی ، مرکبات ، پاپایا ، کلم بروکلی و فلفل قرمز خود را افزایش دهید.

3. مواد مغذی و معدنی:

مواد مغذی موجود در استخوان ها مانند ژلاتین ، کلاژن
و تعدادی زیادی از ویتامین ها و مواد معدنی در طول دوران سرماخوردگی به شما کمک می ‎کند تا انرژی خود را به دست آورید و دوباره روی پا خود بایستید.

سیر یک آنتی ویروس بسیار قدرتمند و فلفل یک ماده ضدعفونی کننده طبیعی است و زردچوبه، دارچین و زنجبیل تازه نیز به افزایش سرعت متابولیسم بدن شما کمک می ‎کند.

4. مکمل ها:

مصرف برخی مکمل ‎ها به برطرف شدن مشکلات سینوس و علائم سرماخوردگی کمک می‎ کنند.

5. ویتامین دی:

در دوران سرما خوردگی ویتامین دی برای کمک به تنظیم پاسخ های ایمنی ضروری است. در مطلب خواص و کاربردهای ویتامین دی در نمناک اشاره داشتیم که در ماه های سرد سال بسیاری از افراد به دلیل کمبود تابش مستقیم آفتاب ، به کمبود ویتامین
دی دچار می ‎شوند و بنابراین بهتر است که روزی 15 دقیقه در معرض افتاب قرار بگیرید و اگر انجام این کار برایتان مقدور نیست ، می ‎توانید از مکمل های حاوی این ویتامین استفاده کنید.

6. روی:

سعی کنید مواد غذایی حاوی روی را در رژیم غذایی خود بگنجانید ؛ از جمله دانه کدو تنبل ، اسفناج ، گوشت گاو ، جوانه گندم و کاکائو . مصرف روی باعث کاهش یافتن علائم سرما خوردگی و آنفلونزا در شما می ‎شود و همچنین می ‎توانید روزانه مکمل های حاوی روی سیترات مصرف کنید.

7. تقویت روحیه:

بهتر است در دوران سرماخوردگی به انجام کار هایی بپردازید که باعث تقویت روحیه تان می ‎شود مثلا به بیرون از خانه بروید ، قدم بزنید و …. وقتی روحیه خود را تقویت کنید ، سیستم ایمنی بدنتان نیز تقویت خواهد شد.

8. دارو های گیاهی:

پِلارگونیوم یک داروی گیاهی است که می ‎تواند به درمان عفونت های تنفسی، گلودرد و علائم سرماخوردگی و آنفولانزا کمک کند پس بهتر است به محض احساس علائم سرماخوردگی این داروی گیاهی را مصرف کنید.

9. خوابیدن:

خواب کافی در دوران سرماخوردگی بسیار حائز اهمیت است و به بدن در ترمیم سریع تر بافت ها و مقابله با عفونت ها کمک می ‎کند.

10. دستگاه بخور:

با اضافه کردن یک دستگاه بخور به اتاق خوابتان به مرطوب شدن هوا اتاقتان کمک کنید و این امر باعث جلوگیری از تحریک گلو و خشک شدن پوستتان می ‎شود.

استفاده از دستگاه بخور در اتاق خواب

11. مصرف آب چغندر:

از آنجا که آب چغندر دارای نیترات است ، می ‎تواند به بدن شما در مقابله با عفونت های تنفسی کمک کند و اگر مستعد ابتلا به سنگ کلیه هستید از مصرف چغندرخودداری کنید زیرا حاوی اگزالات است و این ماده در تشکیل سنگ کلیه نقش دارد.

12. عسل:

یکی از دارو های مطمئن برای درمان سرما خوردگی عسل است و با توجه به مطالعات انجام شده ، خوردن یک قاشق عسل در زمان خواب ، به خواب بهتر و کاهش سرفه و گلو درد کمک می ‎کند.

13. خارج کردن مواد مخاطی داخل بینی:

مهم است که در دوران سرماخوردگی با خارج کردن مایع مخاطی داخل بینی از بازگشت این مایع حاوی میکروب به سر خود جلوگیری کنید؛ همچنین در صورت بازگشت این مایع مخاطی به سر و گوشتان ممکن است دچار سردرد و گوش درد شوید و بهترین راه برای خارج کردن این مایع مخاطی ، استفاده از محلول آب نمک است.

14. بینی خود را با محلول آب نمک تمیز کنید:

شستشوی بینی به وسیله آب ولرم حاوی نمک باعث خروج مایع مخاطی موجود در بینی و از بین رفتن ذرات میکروب و ویروس موجود در آن می ‎شود.

4/1 قاشق چای خوری نمک و 4/1 قاشق چای خوری جوش شیرین
را داخل نصف لیوان آب بریزید و خوب به هم بزنید و انگشت خود را روی یکی از سوراخ های بینی تان قرار دهید تا بسته شود و سپس به وسیله یک سرنگ این محلول را به درون سوراخ دیگر بینی خود هدایت کنید و بعد این کار را روی سوراخ دیگر بینی خود انجام دهید.

این کار را روزانه دو تا سه بار تکرار کنید تا مخاط موجود در بینی ‎تان از بین رود.

15. بخور گرفتن:

این کار از گرفتگی بینی شما جلوگیری می ‎کند و به شما آرامش می ‎دهد و همچنین تسکین دهنده سر گیجه های ناشی از آنفلونزا نیز است.

16. کیسه های آب گرم و سرد:

استفاده از کیسه های آب گرم و سرد بر روی صورتتان باعث بهبود وضعیت سینوس هایتان می ‎شود.

17. قرار دادن بالش اضافی زیر سرتان:

بالا بودن سر شما در هنگام خواب به تسکین گرفتگی بینی کمک خواهد کرد.

توجه : مطالب بخش بهداشت و سلامت سایت نمناک از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از اینرو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

منبع : healthline / hellomagazine / webmd / بخش بهداشت و سلامت نمناک/ح.ب/ن